Posts

Denkend aan toen

Afbeelding
Zeven jaar was ik. Ik weet niet meer welke dag het was of waar we geweest waren maar de discussie herinner ik me nog vrij goed. Ik zat bij een van mijn ooms op de achterbank in de auto. Mijn familieleden voerden een gesprek waar ik maar half naar luisterde. We reden op de stadsring van Amersfoort toen een van mijn familieleden beweerde dat 90% van de Nederlanders discrimineert. Dat kon ik niet op me laten zitten. Ik had als vijfjarige al gehoord: ‘Bruine kindjes mogen niet meedoen’. Dus ik wist precies waar ze het over hadden. Maar ik had ook Nederlandse vriendinnen en bovendien had ik het optimisme van zevenjarige meisjes. Dus ik ging fel tegen ze in. ‘Het is niet waar! Heus niet alle Nederlanders discrimineren. Nee, ook niet de meeste. Het zijn er maar een paar die zo gemeen zijn!’ Mijn familie praatte op mij in maar ik hield voet bij stuk. Maar die middag waarop ik een lelijke val maakte, liepen alle witte volwassenen langs me heen. Ze keken mij aan en gingen verder. Nieman...

Alledaagse dingen

Afbeelding
Het leven wordt niet in grootse momenten geleefd maar in de kleine gebeurtenissen van dag tot dag. Welnu laten we het dan hebben over die dagelijkse dingen. Zoals bijvoorbeeld het feit dat ik sinds jaar en dag iedereen groet die ik tegenkom in mijn wijk. Ik doe dat omdat ik niet meer tegen de vuile blikken kon. Of ik nou naar het plein loop voor een boodschap; naar het park voor een wandeling; of terwijl ik door het park loop; op mijn weg terug naar huis. Stuurse, boze, chagrijnige blikken komen mij tegemoet. Tenzij ze strak voor zich uit kijken en krampachtig elk oogcontact vermijden. Ik kon daar niet meer tegen. Dus ik zeg steevast ‘Hallo’, ‘goedemorgen’ of ‘goedendag’. Een ander klein ding. Ik bewaar elke bon van alles wat ik koop in de stad. Thuisgekomen kieper ik het meteen in de papierbak. Ik hoef niks te ruilen zie je. Maar als ik etiketten lees, omdat ik nou eenmaal een gevoelige huid heb, dan komen ze naast me staan om schappen te spiegelen die al keurig recht staan. ...

Bevrijdingsverhaal

Afbeelding
Scroll down pa Papiamentu and English Na de zee, komt de woestijn Na de zee, komt de woestijn  Na de zee, komt de woestijn. Maria, de oma van mijn oma, was 14 jaar oud toen in 1863 de slavernij werd afgeschaft. Maar ze was 24 jaar voordat in 1873 het Paga Tera systeem was afgelopen. Tien jaar lang had ze steeds klaar moeten staan om te werken voor haar voormalige meester. Twaalf dagen onbetaald en als hij meer dagen nodig had, tegen een geringe vergoeding. Na de zee, komt de woestijn. Dolores, mijn oma, was 35 jaar oud toen de Nederlandse Antillen in 1954 politieke autonomie kregen. Maar ze was 50 jaar voordat in 1969 de eerste zwarte volksvertegenwoordiger deel mocht uitmaken van dat zelfbestuur. Na de zee, komt de woestijn. In 1984 was ik 4 jaar oud. Terwijl op Curaçao de eerste zwarte vrouw premier werd van de Nederlandse Antillen en het eiland een eigen vlag en een nieuw volkslied in het Papiaments kreeg, kwamen wij naar Nederland. Het land van kansen en ...

Werken aan gerechtigheid en vrede

Afbeelding
Als ik denk aan gerechtigheid en vrede, dan denk ik aan het werk dat ik mocht doen bij het Diaconaal Sociaal Bureau Amersfoort (DSBA). Elke dinsdagmorgen kunnen mensen in nood op gesprek komen. Diaken Theo Broere luistert naar hun verhaal en probeert hen verder te helpen. Gedurende iets meer dan een jaar ben ik zijn assistente geweest. gerechtigheid en vrede Geld Het werk is het meest eenvoudig als mensen komen voor geld. Bij kleine bedragen geef je ze contanten of je betaalt een rekening voor ze. Bij schulden verwijs je door naar organisaties als Schuldhulpmaatjes , 10 voor Toekomst of de Schuldsanering . Voordat het zover komt, is het belangrijk om te vragen hoe ze in hun huidige situatie terecht zijn gekomen. Dat doe je vooral om de mensen een kans te geven hun verhaal kwijt te kunnen. Een van onze klanten, A., had jarenlang een baan die goed verdiende. Zijn leven was netjes geregeld. Totdat hij een burn-out kreeg. Opeens functioneerde hij niet meer. A. raakte zijn...

Vrouwenverhalen in het Vaticaan

Afbeelding
Internationale Vrouwendag krijgt dit jaar een bijzondere invulling in het Vaticaan met 'Voices of Faith'. In een kleine bioscoop zal een bijeenkomst zijn met enkele vrouwen die zich inzetten voor kerk en samenleving. Elf vrouwen zijn uitgekozen om hun verhalen te vertellen. Het geheel wordt op 8 maart via livestream uitgezonden op www.voicesoffaith.org . logo Voices of Faith De vrouwen hebben diverse achtergronden. Zo is daar Jocelyne Khoueiry die ooit als militante actief was in Libanon maar zich nu inzet voor de vrede. Katrine Camilleri is adjunct-directeur van de Jezuïeten Vluchtelingen Dienst in Malta. Als advocate voor de mensenrechten zet ze zich in voor het verdedigen van de vluchtelingen die daar aankomen. Giulia Galeotti werkt als cultureel journalist voor L'Osservatore Romano, het dagblad van het Vaticaan. Ze schrijft ook artikelen voor de vrouwenbijlage van deze krant. In haar vrije tijd zet ze zich in voor verstandelijk gehandicapten. Sabr...

Apart geloven, samen leven: Joden en katholieken

Afbeelding
Shalom! Op 17 januari staat de kerk stil bij haar Joodse wortels. De dag van het Jodendom wordt al sinds 2008 georganiseerd om de dialoog tussen Joden en katholieken in Nederland te stimuleren. De Nederlandse kerkprovincie draagt zo haar eigen steen bij aan de dialoogactiviteiten die vanuit het Vaticaan worden gehouden. De Heilige Stoel heeft diverse overlegorganen die zich bezig houden met de relaties met andere kerken en religies.  paus Benedictus XVI ontmoet Britse opperrabbijn Jonathan Sacks. Bron: interreligieuze werkplaats Gezamenlijke verklaring Zoals de bijeenkomst van de internationale commissie voor katholiek-Joodse betrekkingen. Deze commissie is het platform waarin de officiële gespreksgroep van internationale Joodse organisaties en het Vaticaan elkaar ontmoeten. In oktober 2013 waren zij voor de 22ste keer bij elkaar. Het thema voor deze bijeenkomst was 'Uitdagingen voor religie in de huidige samenleving'. In workshops e...

De ene dienst is de andere niet

Afbeelding
Paus Franciscus heeft onlangs gezegd dat de Kerk een Theologie van de vrouw nodig heeft. Hij gaf hiervoor zelf alvast een voorzet toen hij in een toespraak voor de vrouwenafdeling van de pauselijke raad voor leken zei dat vrouwen geroepen zijn voor 'service' en niet voor 'servitude' . Nu zou men beide woorden in het Nederlands kunnen vertalen met dienstbaarheid maar dan missen we de nuance die de paus maakt. Aan het woord 'servitude' kleeft namelijk een negatieve associatie. Het is niet de algemene dienstbaarheid waartoe alle gedoopten geroepen zijn. Servitude is eerder een soort dienst die makkelijk kan afglijden naar slaafsheid.  De paus gaf zijn toespraak bij de opening van deze conferentie . Het verschil tussen service en servitude kan het beste vergeleken worden met het verschil tussen een dienstverlener en een bediende. Als we spreken over een dienstverlener dan denken we aan iemand die vanuit zijn of haar talent een (professionele) dien...